Haifa en de geschiedenis van de Palestijnen die niet in de schoolboeken staat beschreven.
Hallo allemaal,
Sinds gisterenmiddag in Haifa en ik kan niet anders zeggen dat het prachtig is,prachtige heuvels,haven,straten met mooie bomen,veel groen en moderne en sfeervolle restaurants.
Maar er is een 'maar'aan dit verhaal. In 1948 zijn de mensen uit Haifa met trucks naar Akko afgevoerd en vandaar met de boot of lopend naar Libanon gedreven. In vele dorpen kan men de meest vreselijke verhalen vertellen over die periode. een periode waarbij mensen hun dorpen uit gedreven werden door een deel van het dorp af te sluiten en vanaf een ander deel al schietend het dorp binnen te gaan. Jonge mannen werden gescheiden van de oudere mannen en van de vrouwen. In verschillende dorpen werden enkele mannen doodgeschoten als voorbeeld maar ook om de aanwezige UN niet het idee te geven dat er lukraak gedood werd maar dat de slachtoffers zich verzetten tegen de Joodse militairen, Mijn gastheer zijn opa is zo doodgeschoten en zijn oma moest met 5 kinderen en zwanger van het 6de kind de heuvels van Libanon in. Dat men vrijwillig het land verlieten is onjuist.
Een land zonder bevolking voor een volk zonder land is een leugen, zo ook dat het land dor en niet bewerkt was. Men de Arabische geschiedenis ontkennen maar veel herinnert juist aan die periode. Het oude centrum van Haifa bestaat nog,oude huizen met trappen naar boven gelegen huizen( op de heuvel) De bewoners van deze huizen zijn verdreven en de huizen zijn vervallen/deels vernietigd en men wil deze niet terug geven aan de oude bewoners of restaureren terwijl men er alles aan doet om van alles en nog wat op te graven in Jeruzalem of te restaureren maar hier niet. Oude kerkjes en moskeeën die al dan niet in gebruik zijn of vernietig.
De bevolking van Haifa werkte en leefde rond de bloeiende haven die handel dreef met omringende landen maar ook de haven waar de Joodse immigranten binnen kwamen. In 1922 woonde er 6.320 joden,in 1931 15.923 en in 1949 85.327. Het aantal Arabische moslims en Christenen daalde enorm.
Voor het eind van het Britse mandaat richtte zionistische militaire organisaties zoals de Irgun en de Hagana ( zonder protest maar met medewerking van de Britten) een waar slachtveld aan. Men bombardeerde dorpen en men verdreef de tegenstanders die verzet boden en de Palestijnse bevolking. Van de 61.000 Palestijnen bleven er nog maar 3.500 over.
De Joodse Hagana stelde gelijk een wet in werking dat het Palestijnse land ,vijandig gebied of gebied zonder eigenaars/bewoners dus Joods eigendom. Op dit moment is de Palestijnse bevolking in Haifa 9-10 % en zij leven in Palestijnse wijken. Steeds meer worden er Joodse wijken gebouwd voor oa migranten uit Rusland die met alles geholpen worden,huizen en geld voor Joodse Russen die geen werk of inkomen hebben en Joodse wijken voor de goed gesitueerde Joodse bevolking. Prachtige wijken boven op de heuvels,wijken met veel groen en mooie wegen op land wat van de Palestijnen is af genomen na het verdelingsplan van de UN.
Tijdens de wandeling kwamen wij een dame tegen die de straatkatten eten gaf,zei wist nog precies wie er in de oude huizen woonden. Sommige huizen worden door Joodse mensen gekocht en prachtig gerestaureerd. Een groot deel zal vernietigd worden daar het is opgekocht door een projectontwikkelaar. Zelfs een oude kerk is omgebouwd tot een discotheek.
Veel jongeren hebben hier een veel beter leven dan de Palestijnen op de West bank en Gaza en velen willen een normaal leven zonder alle problemen maar toch knaagt het bij andere jongeren. Zij krijgen geschiedenis les vanuit de Joodse kant waarbij de Nakba niet voorkomt. Een leraar die zijn visie op de geschiedenis geeft loopt het risico ontslagen te worden en Palestijnse gemeentes die de Nakba willen herinneren,worden gekort op hun financiën.
Tijdens de oorlog in Gaza en de aanval op het hulpkonvooi naar Gaza protesteerde studenten tegen het optreden van Israël. Docenten van de universiteit mengde zich in een tegen demonstratie en de directeur van de universiteit riep de hulp van de politie in voordat de demonstratie plaats vond. De vreedzame demonstratie mondde uit in het gooien van stenen door de Pro Israël demonstranten en het arresteren van de Palestijnse demonstranten. Paarden werden tegen hen ingezet en men kreeg klappen met de wapenstok. Studenten ondervonden ernstige problemen tijdens hun studie en werden bestraft voor deelname aan een demonstratie.
Mijn gastheer probeert jongeren de geschiedenis van het Palestijnse volk bij te brengen en bemerkt ook dat men bang is om aan demonstraties deel te nemen.
Na een avond dvd's kijken over de geschiedenis van Eilaboun en de kinderen van Arna(zeer indrukwekkend ) gaan slapen ,niet echt om vrolijk van te worden maar goed dat er vrouwen waren zo als zij.
http://sonsofeilaboun.com/purchase
http://www.youtube.com/watch?v=a6EXrA3UFwM&ob=av1e
Op naar het vernietigde dorp Egreth waar twee oude heren en een dame aanwezig waren . Zij konden zich nog de Arabische revolutie herinneren,1948 en 1951
In 1948 trokken Joodse milities op naar het dorp maar deed hen nog niets. De bewoners gaven hen voedsel en hesen de witte vlag als teken van geweldloosheid. Andere troepen kwamen en schoten op de witte vlag en wilde de bevolking weg hebben. Men werd gedwongen om naar andere dorpen te gaan en de huizen te verlaten. De huizen stonden dicht op elkaar en het land werd bewerkt,iets wat heel duidelijk om de foto te zien is. Er groeide tabak,men had vee en olijfbomen. Zij werden in 1951 gedwongen te vertrekken voor enkele weken ivm militaire dreiging(waar hebben we dat eerder gehoord) Mensen wilde helemaal niet weg maar men gebruikte allerlei smoesjes om de bevolking weg te krijgen.
Na procederen besloot de rechtbank om de bewoners het recht op terugkeer te verlenen maar op de Kerstnacht,voordat de bewoners konden terug keren, werd het dorp gebombardeerd . De kerk is deels weer opgebouwd maar men komt regelmatig kijken of er buiten de kerk iets word gedaan,zo ja dan wordt dit vernietigd.
De dorpsbewoners hadden eerst het gevoel dat zij het onder de Joodse regering het beter zouden krijgen,beter dan onder de Ottomaanse of Britse overheersing maar niets bleek minder waar.
Ook nu werd het Palestijnse land gezien als land zonder eigenaar dus Joods eigendom. Nu houden grote bedrijven er vee en en is er een militair terrein waar men oefeningen houdt. Men kan de geschiedenis niet uitwissen daar de sporen van het dorp nog heel duidelijk zichtbaar zijn. De drie bejaarde mensen zouden vannacht daar blijven slapen daar er morgen een bijeenkomst plaats vindt van alle oud dorpsbewoners en familie .
Men had veel kritiek op de geestelijk leiders,kritiek daar zij de inwoners aanmoedigde om hun land te verkopen en zelf land wat eigendom was van de kerk aan de Joodse bezetter verkochten. Geestelijken die dit deden kregen later een hoge functie binnen de kerk en sommige werden zelfs bisschop.
De bejaarde mensen waren rond de 80 jaar maar vertelde hun verhalen alsof het gisteren had plaats gevonden. Het is te veel om te herinneren wat zij allemaal vertelde maar ik had ook niet verwacht dat er mensen aanwezig zouden zijn. Als ik dat had geweten dan had ik aantekeningen gemaakt om precies hun belevingen/herinneringen te kunnen beschrijven. De documentaire over de zoons van Eilaboun komt overeen met de verhalen van deze drie bejaarde mensen.
Via een prachtige weg naar Berem( moet in het Arabisch geschreven worden maar helaas dat kan ik niet)
Berem is nu een nationaal park maar was vroeger een Palestijns dorp wat ook in 1951 vernietigd is en de bevolking verdreven. Een jonge man en vrouw mengde zich bij ons en gaven ons een rondleiding door het dorp. Beide grootouders van de hen woonde in dit dorp tot zij werden verdreven en ook zij hebben gezien hoe hun dorp tijdens kerstnacht werd gebombardeerd. Heel slim hebben zij kerken en moskeeën niet gebombardeerd omdat zij de UN konden vertellen dat de bewoners opstandelingen waren en de bezetter goede banden had met de geestelijk leiders.
Aan het begin van het dorp stonden de overblijfselen van een Romeins gebouw en een kerk. Achter deze gebouwen bevond zich het dorp waarvan de fundamenten nog deels intact zijn. Huizen van drie verdiepingen,beneden voor het vee en daar boven voor de bewoners. Ook hier weer waren de huizen dicht op elkaar gebouwd. Men organiseert zomerkampen om jongeren iets over hun geschiedenis te vertellen .Tijdens deze zomerkampen probeert men ook kleine dingen aan te brengen of te restaureren maar dit wordt gelijk vernietigd zodra men weg is. De graven op de begraafplaats worden regelmatig beklad en vernield. Men wil de geschiedenis van de Palestijnen uitwissen.
Morgen weer verder met mijn verhaal.
Zomaar wat wandelen in Oost Jeruzalem
omaar een paar wandelingen in Jeruzalem,
Een dag Jeruzalem betekent ook een bezoek aan een checkpoint daar er geen andere mogelijkheid bestaat om Jeruzalem te bezoeken. Het was vrij rustig maar al gauw hoorde ik voetstappen van mensen achter mij,mensen die naar een dokter of ziekenhuis moesten,mensen die moesten gaan werken of een andere afspraak hadden. Ook nu weer de nodige maar begrijpelijke irritaties van mensen die meer haast hadden dan de anderen.
Tussen hekken in werd de rij steeds langer en deden de mannen alvast hun riemen agf om geen op onthoud te veroorzaken en sneller door de checkpoint te kunnen. De ijzeren draaihekkken werden bestuurd door een soort stoplicht,bij rood wachten en bij groen doorlopen. Boven de wachtende Palestijnen lopen militairen met wapens op bruggen zoals je in Amerikaanse films over gevangenissen ziet.
In Jeruzalem op zoek gegaan naar het Visa kantoor daar wij informatie hadden laten liggen in de auto,informatie over de Bedoeïenen in Israël. Helaas hadden zij niets gevonden waardoor wij de man toch moeten zien te benaderen die al jaren tegen de diefstal van zijn land,procedeert.
Opvallend is het openbaar vervoersysteem in Jeruzalem. Men staat bij dezelfde bushalte te wachten maar maakt gebruik van verschillende bussen,gescheiden bussen voor Palestijnen en niet Palestijnen of anders om. Regelmatig zie je bij bushaltes mensen lezen uit de Thora op een zelfde manier waarop men dat in Pakistaanse madrassen doet,men beweegt het hele lichaam tijdens het bidden. Uitingen van geloof zie je de gehele dag op straat,iets wat in Nederland veel minder is.
Met de bus naar Sheik Jarrah gegaan, Sheik Jarrah is samen met Silwan een wijk die onder druk staat. Mensen worden hun huizen uit gezet voor de bouw van een shopping center of de aanleg van een groene zone bij de stad van David/
Sheik Jarrah is maar een kleine wijk in Oost Jeruzalem(bezet gebied) maar rijke Joodse buitenlanders kunnen met hun geld en macht ook de Palestijnse huizen kopen en de inwoners op straat zetten. In Sheik Jarrah ons op advies van iemand ons gemeld bij een Palestijnse winkelier om uitleg over de wijk. Hij vertelde dat hij wel weg wil maar dan naar het land van zijn ouders/familie in Tiberias,het land wat van hen is gestolen.
Er was niet veel te zien maar elke vrijdag schijnen de bewoners die hun huis uitgezet zijn,te protesteren voor hun huizen.
De oude stad met zijn smalle straatjes en gangetjes binnen gegaan/(je wordt echt gek van de hoeveelheid bussen toeristen)prachtig en dan te weten dat het allemaal zo oud is. Door de smalle straatjes liepen op een gegeven moment wel 50 jonge militairen al dan niet met een wapen en niemand lijkt het op te merken of zich aan te storen. Het hoort bij het straatbeeld en men is het gewoon geworden. Naast de militairen lopen er natuurlijk ook bewapende stille agenten en dito beveiligingspersoneel voor Joodse families/schoolkinderen. Ik liep over de daken van de smalle straatjes en kwam in een gedeelte waar kolonisten huizen hebben ingenomen en hun Joodse vlag hebben geplant. In de Joodse wijk liep ik en zag de beveiligers met wapens lopen,wat een vreselijk gevoel moeten mensen zich zelf aanpraten.
De ene groep als zijnde de zogenaamde terrorist waartegen men zich moet bewapenen en het slachtoffer of het doelwit wat zich ziet als potentiële schietschijf. Dit ondanks het feit dat de bewoners van de Joodse wijk gewoon door de Islamitische wijk lopen.
Overal rondom de Palestijnse wijk worden opgravingen gedaan naar al dan niet aanwezige Joodse rijkdommen. Opgravingen die het leven voor de wijk zeer bemoeilijken en natuurlijk de aanwezigheid van kolonisten met zich meebrengt. Deze kolonisten hebben hun gewapend beveiligingspersoneel en zijn zelf bewapend. Palestijnen die zich verzetten tegen het in beslag nemen en of vernietigen van hun huis,worden gearresteerd. In Silwan staan 83 huizen op de lijst om vernietigd te worden ,enkel en alleen om daar een groene zone te maken tussen de opgravingen. Opgravingen midden in een Palestijnse wijk met smalle straatjes die zeer zeker niet bestemd zijn voor de enorme toevloed van toeristenbussen. Kinderen en het gewone verkeer lopen ernstig gevaar door de toename van verkeer. Nou moet ik zeggen dat het verkeer en de wegen op de west Bank in zijn geheel onveilig is en ik met angst een busje in stap,kom ik hier levend uit als de chauffeur rijdt en belt of koffie drinkt? Wegen vol hobbels en kuilen,wegen die te smal zijn om twee tweerichtingsverkeer te zijn,wegen langs de rotsen zonder duidelijke afrastering en ga maar zo door. Een van de weinige woorden die ik ken in het Arabisch is 'rustig,rustig'.Maar weer terug naar Silwan, de bewoners van Silwan hebben een gemeenschaps tent voor het deel van de te vernietigde huizen gezet maar de gemeente wil deze laten weghalen. Dit zal gepaard gaan met politie en militaire inzet en protesten van de bewoners. De vernietiging zou een dezer dagen plaats vinden maar is uitgesteld..Weer een dagdeel naar Silwan daar de minister van buitenlandse zaken van Engeland daar oa op bezoek zougaan. Niemand had er iets van gehoord terwijl het in de krant stond.
Rond gelopen in allerlei kleine straatjes en de straatkatten getrakteerd op worstjes,ze vonden het heerlijk.(dit alles onder toezicht van beveiligingspersoneel van een kolonistenhuis)
Een kitten was in een container gevallen en miauwde zo hard dat ik pogingen heb ondernomen om hem uit zijn benarde situatie te redden. Ik wilde in een winkel kijken of ik iets kon kopen om aan de container te binden zodat hij eruit kon klimmen. De eigenaar kwam met een vogelkooitje waar ik 4 dollar voor moest betalen,maar wat moest ik er mee? Uiteindelijk een doos op zijn kant gezet in de hoop dat hij zo slim zo zijn om er op te klimmen en er uit zou kunnen. Met wat leuke kinderen een uurtje grapjes gemaakt in een straatje wat aan het eind was afgesloten door een hek omdat daar kolonisten woonden,kolonisten die weer door beveiligingslui op het dak en voor de deur beveiligd worden.
Wat geef je kinderen mee in het leven en wat doe je andere kinderen aan?
Tijdens mijn wandelingen door de wijk met meerdere mensen gesproken die zeiden dat zij geen problemen hebben met Joodse mensen maar wel met kolonisten en zionisten.
Het is ongelofelijk dat Israel door de internationale gemeenschap wordt gesteund en dat de Christelijke partijen en de PVV deze politiek zo vereren. Een politiek die gebaseerd is op uitsluiting,discriminatie,geweld,demonisering,criminalisering en vernedering. In Nederland zijn deze partijen voor de scheiding van kerk en staat,voor een onafhankelijke rechtsspraak en tegen kraken. Geen van deze zaken is verboden in Israël maar wordt juist aangemoedigd en ondersteund door de regering.
http://abu-pessoptimist.blogspot.com/
lees ook eens hoe het geweld en de discriminatie tegen Palestijnen in Israël toeneemt en hoe jonge kinderen worden mishandelt en zonder proces gevangen worden genomen.
http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=328692
rapport over het geweld tegen Palestijnen door kolonisten in de buurt van Nablus
http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=329970
Niet het geweld tegen de Palestijnen wordt bestraft maar de Palestijnen worden bestraft. Deze informatie wil ik graag geven om te laten zien dat kolonisten zich mogen bewapenen en Israël zijn burgers veiligheid wil bieden hoe oneerlijk en onrechtvaardig het ook is,Palestijnse burgers kunnen zich niet beschermen tegen het stelen van land,vernietigen van bomen en huizen en mishandeling.
Kan het niet laten om de site van het CIDI hier te plaatsen,interessant artikel van de nieuwe minister van buitenlandse zaken Uri Rosenthal. Contacten van Nederlanders met Joodse nederzettingen( in Palestina) zijn niet illegaal. Dit op reactie van het afgelasten van een bijeenkomst van Israëlische burgemeesters,waaronder ook burgemeesters van illegale kolonies op de WestBank
Ook hier weer de Christelijke partijen en de PVV die het internationaal recht aan hun laars lappen en waar mensenrechten niet voor iedereen gelijk zijn en dit alles met toestemming van de nieuwe minister van buitenlandse zaken( waar zou zijn loyaliteit liggen?)
Voor velen schrijf ik natuurlijk de bekende verhalen,sorry als het saai is maar voor anderen is dit nieuw en hopelijk een manier om op een andere manier naar politiek en internationaal recht te kijken. Lezers zullen het hopelijk door vertellen zodat het echte verhaal bekend wordt onder steeds meer mensen.
Morgen naar Haifa om daar te kijken hoe de Palestijnen leven en een jongere organisatie bezoeken. Groet Jose
Op onderzoek naar dadels in Jericho
Hallo allemaal,
Weer een enerverende dag gehad in Jericho,een afspraak bij de kamer van koophandel die gemakkelijk te vinden zou zijn!.
Ik had mijn Palestijnse simkaart in mijn telefoon gedaan en wilde bij aankomst mijn mede reizigster bellen,helaas pindakaas,nummer stond niet op de simkaart en daar zat ik bij de oudste boom van Palestina,de boom waar Zacharias in geklommen zou zijn om Jezus te kunnen zien aankomen.
Jericho is een belangrijke handelsplaats door zijn ligging vlak bij Jordanie met een warm klimaat en vruchtbare grond. Je kijkt je ogen uit als je vanuit Bethlehem naar Jericho rijdt. Smalle wegen,zigzaggende bochten en heuvels die net gekamd lijken te zijn waar je af en toe een dromedaris zit staan,prachtig,zo ontzettend prachtig en rustgevend maar ook hier weer armoedige Bedoeïenen dorpjes met veel schapen of geiten.
Goed ik dus bij die boom en wat nu?
Ik werd heel vriendelijk geholpen door souvenirs verkopers die in een rijtje naast elkaar zaten om iets te kunnen verkopen,maar hoe leg je kamer van koophandel uit?
Een van de mannen belde een taxi die mij naar een dadel plantage bracht maar dat was natuurlijk niet waar ik moest zijn,naast een Japanse auto en Japanner,want wie doet er geen zaken in Palestina,was er iemand die wel het adres wist.
Weer in de taxi en bij het gesprek kunnen aanschuiven. Pff geen akte koffer of parelketting maar sandalen en een rugzak tegen over het hoofd van de kamer van koophandel en twee boeren die graag zaken willen doen en wel gelijk.
Sinds enkele jaren is men nogal aan het uitbreiden en de hoeveelheid dadels flink wat. Nu nog de markt verkennen en partners zoeken.
Ook hier overal USAID zelfs in de dadel branche. ' Van het volk van de US aan het volk van Palestina' is wat je overal ziet,helaas staat dit niet op de wapens die de VS jaarlijks schenkt aan de Israelische regering tegen het Palestijnse volk.
Goed,wij stelde onze vragen onder het genot van een drankje en lekkere koekjes,vragen over fair trade,biologische dadels,douane,grote boeren en kleine boeren. Men had volgens mij een programma voor ons gemaakt maar daar kwam eigenlijk weinig van terecht. Wij werden bij een fabriek afgezet waar de dadels bewerkt werden van plantage tot verzending. Daar wij dachten dat men van onze komst waren voorbereidt liepen wij eigenlijk veel te snel door en begon een van ons te filmen en de anderen foto's te maken,achteraf toch wat naïef van ons.De eigenaar wilde kaartjes zen,namen weten en onze achtergrond en terecht. Hij gaf ons daarna de ruimte om rond te lopen en legde ons het proces uit. Prachtige fabriek waar de dadels eerst in de hete zon werden gedesinfecteerd en. daarna op kwaliteit (9 soorten)werden uitgezocht en verpakt. Nadat het is ingepakt gaat het die hkoelcel in tot de verkoop. Voor kleine boeren in de omgeving had hij ook plek in de koelruimtes .Het hele proces zag er zeer hygienisch uit en het personeel wat daar werkte leken tevreden werknemers te zijn. Wat mij zeer stoorde was de reclame van USAID op de machines en op de vraag wat USAID voor de fabriek deed kreeg ik als antwoord dat zij een deel van het geld voor de machines hadden betaald in ruil voor reclame stickers op de machines. Zo dat het enige zijn of zit er meer achter ?
De Palestijnse autoriteit ondersteunt de boeren door belastingverlaging maar of zij zelf een vinger of hele hand in de fabriek hebben is mij onduidelijk. Aan alle kanten hoor je mensen zeggen dat de Palestijnse autoriteit samen werkt met Israel of Palestijnse zakenmannen rijk worden door de samenwerking met Israel.
Tijdens ons bezoek liep er steeds iemand mee,iemand die ons in de gaten moest houden of zomaar?
De boeren en de fabriekseigenaar zei den dat zij geen pesticide gebruikten maar de mest van dieren,ook die van kippen en ander pluimvee. Ook zouden zij schoon water gebruikten ,dit in tegenstelling tot Israël,die zouden juist rioolwater en pesticide gebruiken en dan toch een biologisch certificaat te hebben.
De eigenaar wil geen certificaat hebben daar het te veel papierenrompslomp en tijd kost maar dat zij nu al biologisch werken. Twee grote plantages bekeken maar daar waren geen eigenaren aanwezig. Een grote plantage lag precies op de grens naar Jordanie,wat een prachtig uitzicht.
Bij de andere plantage,ook groot met pluimvee rook. het echt naar mest en zou ik het land schoner houden. Overal de resten van geel plastic waarvan ik niet kon bedenken waarvoor zij dat gebruikten,misschien om iets af te dekken? Ja helder mientje wil dat wel graag opgeruimd zien zoals zoveel plastic afval en rommel.
Maar helaas 007 had geen tijd om ons naar een kleine plantage te brengen en had denk ik bij zijn baas andere dingen te doen,begrijpelijk want hij was er niet voor ingehuurd om ons rond te leiden. De man van de kamer van koophandel zocht trouwens ook nog een investeerder voor een hotel in Jericho,daar heeft UDAD denk ik geen zin in. Onderweg van de ene plantage naar de andere plantage prachtige huizen gezien,zelfs een miniatuur van een paleis. Van wie zouden die huizen toch zijn als je bedenkt dat veel Palestijnen van alles doen om de eindjes aan elkaar te knopen?
Een van onze vragen was ook of leden van de regering samenwerkt met de plantages,moeilijke vraag en krijg je daar een eerlijk antwoord op,geloof het niet.
Als men zo dicht op de grens zit met de kolonisten die dadels exporteren naar de gehele wereld,heb je dan wel of niet contact met elkaar en werk je dan op gebied van export samen?
De Palestijnse autoriteit staat bekend als corrupt en onbetrouwbaar als het gaat om onderhandeling met Israel,heel veel mensen hoor je zo spreken,zelfs dat grote zakenlui de bezetting/kolonisatie wel prima vinden omdat ze veel geld kunnen verdienen.'niets is de mens vreemd'.
Waar doen wij goed aan,moeten wij met deze grote plantages in zee gaan of is er een andere mogelijkheid?
De directeur van de verwerkings fabriek is gouverneur voor de PA geweest in Hebron en Jenin maar nu gepensioneerd.
http://www.madico.ps/company_profile.shtml#
http://www.americantaskforce.org/daily_news_article/2010/06/09/1276056000_10
Ik heb met behoorlijk wat mensen gesroken en zij vertelde dat de PA weinig tot niets doet voor de bevolking en dat zij zoet gehouden worden terwijl er steeds meer land wordt afgepikt zonder een vuist op tafel van de president. Men ziet USAID ook als rookgordijn,met een hand iets geven zoals geld voor machines,met de ander hand wapens leveren en de kolonisatie van Palestina steunen. Velen hebben dit door maar kunnen daar niet openlijk over praten. Zachtjes praten en rondkijken wie er in de buurt is,triest maar waar.
Ik kan iedereen Jericho als natuurschoon aanbevelen,rustig,klein en te befietsen
Weer terug gegaan naar het hotel waar ik morgens was uitgecheckt daar ik dacht in Jericho te overnachten en door te reizen naar de dode zee. Om bij Ahava te komen moet je een auto huren in Jeruzalem en je voordoen als onbevangen toerist,te veel voor mij om in Jeruzalem een auto te huren om daar toneel te spelen en de dode zee artikelen te bekijken,kan ik in Nederland ook doen zonder al die problemen..
Morgen een afspraak met een vrouw in Jeruzalem die voor de vakbond werkt en toevallig middags naar Jericho gaat om daar de positie van werknemers te bekijken,misschien kan zij iets vertellen over de dadelplantages en hun werkwijze.
Genoeg voor vandaag,
groet Jose
Vervolg Negev.
Voordat ik vertel over de demonstratie in Bil'lin zal ik eerst verdergaan met mijn verhaal over de Negev.
De tweede dag zijn wij begonnen met een rondleiding op de lokale school. De kleuterklas zag er prachtig uit ,diverse speelhoeken die ingericht waren als doktersruimte,keukentje of poppenhoek. Het alfabet leerde zij ook met behulp van een afbeelding en men had veel aandacht voor de natuur/ landbouw,hoe groet iets en wat kun je er dan mee doen. De leerlingen van het voortgezet onderwijs waren heel nieuwsgierig en wij maakte kennis met de beste leerling voor Engels. De Engelse leraar, ook uit het noorden van Israël,vertelde het een en ander over zijn leerlingen. Hem was verteld de leerlingen niet echt huiswerk te geven daar zij dit zonder licht toch niet kunnen maken. Een leraar Engels ,een Ethiopische Hebreeuwse man stelde zich voor en vertelde over het leven van zijn familie. Zijn vader was na zijn bedevaart naar Mekka naar Jeruzalem gegaan om daar te gaan bidden. Hij bleef daar wonen en is later met een Ethiopische Hebreeuwse vrouw getrouwd. mandoein en een Joodse Izijn moeder mocht niet blijven daar een verschil is in het Joods of Hebreeuws zijn. Zijn ouders zijn toen naar de VS vertrokken waar hij is geboren. Hij wilde altijd naar Israel toe en dat is hem na jaren van vragen om toestemming uiteindelijk gelukt. Het zijn van een Hebreeuwse jood heeft niets te maken met het Zionisme,juist het tegenovergestelde. Hij vind het Zionisme en de bezetting heel fout en schreef later in zijn email dat hij graag met een groepje wilde deelnemen aan het olijfboom programma. Hij vertelde over zijn passie om de Bedoeïenen kinderen les te geven en hen zo een betere kans in de wereld te geven. Deze man had een prachtige uitstraling,krachtig en mooi. Hij vertelde ook dat Dimona een gevaar is voor de volksgezondheid en dat het aantal kankergevallen onder de bedoeïenen zorgwekkend stijg. (In Dimona worden kernwapens gemaakt) Beide leraren willen op de hoogte gehouden worden en ons zo nodig helpen met het verzamelen van informatie en ideeën.
Met een Bedoeïen en een Israër naar de niet erkende dorpen gegaan, Marijke heeft echt een geweldige job verricht om zo door de woestijn te rijden,niet echt zonder gevaar voor het beschadigen van de auto of over de kop op te gaan. Zij lieten ons het ambassadeur woud zien,aanplant van bomen door ambassadeurs in Israel maar wel op grond van de Bedoeïenen. Nationaal Fonds plant overal bomen met het geld van donoren uit de gehele wereld. De sponsoring van bomen kun je van de belasting aftrekken. Ik vraag mij af of sponsoren weten dat deze bomen op of Palestijns of op de grond van de Bedoeïenen worden geplant ter voorkoming dat mensen daar gaan wonen en Israël het bos als natuurgebied kan aanmerken (innemen)
We hebben een bezoek gebracht aan een familie waarvan het dorp al voor de 6de keer vernietigd was. Zij leven nu onder tentzeil en hebben hun koelkast in een aanhanger gezet die zo weggereden kan worden. Men heeft drie overdekkingen die straks als het gaat regenen geen beschutting zullen geven. Een om te slapen,een soort van keuken en een om te leven.
Het dorp telde 300 inwoners waarvan de meeste vrouwen en kinderen, hun bezittingen werden door ruim 1000 veiligheidspersoneel vernietigd.
Een van de gidsen vertelde dat hij bij elke vernietiging van een dorp,jongeren van rond de 17 jaar ziet die de politie helpen met het verwijderen/in beslag nemen van de huisraad en roepen en klappen dat Israël leeft .Overal zag je de stille getuigenis van een vernietigd dorp. Heel bizar. In het dorp waren nu een man en vrouw en het jongste broertje van de man die net had leren kruipen De vader van de man was opgepakt en een verbod gekregen om naar zijn eigen dorp te gaan. De man liet foto;s zien hoe zijn huis er vroeger uit zag en hoe het was vernietigd. Een mooi,eenvoudig en gezellig huis met alles erop en er aan. Op het land liepen ganzen die ook de weg naar de slaaptent hadden gevonden. In het dorp hadden zij naast de zeer oude begraafplaats een gemeenschap ruimte gemaakt om te voorkomen dat zij zouden worden aangevallen,men gaat er vanuit dat dit niet in de buurt van een begraafplaats zal plaats vinden. Voor 28.000 dollar heeft men schade toegebracht door het in beslag nemen van de generator,huisraad,oogst,brandstof en de vernietiging van het huis. De dorpsbewoners hebben altijd de opgelegde belasting betaald en toch ziet men hen niet als rechtmatige eigenaar. Ook hier wil Israël de rechtmatige eigenaars verdrijven en overdag vliegen ze over het gebied om foto's te nemen om zo te zien of er ontwikkelingen in het gebied zijn. Israël heeft tot het verbod vanuit de rechtbank de dorpen met vliegtuigjes besproeid met gif om zo mensen te laten vertrekken,sinds het verbod gebruikt men bulldozers.
Met de gidsen de burgemeester van Hura bezocht,een man waar ik wat wantrouwig naar keek daar hij de Israelische leiders aan de muur had hangen,maar Bea hangt ook in elke gemeente in Nederland.
Deze burgemeester,zelf ook een Bedoeïen heeft geweldige plannen voor zijn gemeente. Hij zet vol in op onderwijs en sinds zijn leiderschap heeft het dorp voor elke groep leerlingen wel een school of opleiding,hoogbegaafde,minder begaafde,autistische leerlingen. Hij zet in op groene scholen,groene thema's,cultuur van de Bedoeïenen behouden maar aansluiting zoeken bij de wereld van nu. 92% van de inwoners zijn onder de 40 jaar waarvan een deel onder de armoede grens leeft. Door educatie,werkgelegenheid en economische ontwikkeling zoals bedrijven naar Hura te brengen ,hoopt hij de gemeenschap een betere toekomst te bieden. Het percentage studenten wat naar de universiteit gaat stijgt met sprongen en vrouwen kunnen werken in de catering iets wat voorheen niet gebeurden. Ook wil hij de dorpen schoon en groen maken,iets waar ik mij alles bij kan voorstellen,vaak lijken de dorpen wel een openbare vuilnisbelt,overal plastic,blikjes en puin. Dit heeft te maken met slechte service of afwezigheid van gemeente reiniging maar ook met prioriteit en mentaliteit. Als men wereldwijd statiegeld zou berekenen voor fleesen dan zou een groot probleem opgelost zijn.
Na dit gesprek waar wij de rol van het joods nationaal fonds uit argwaan door de aanwezige foto's van de Israëlische leiders niet echt hebben aangekaart, zijn wij vertrokken naar een 68 jarige activist die al jaren strijdt voor zijn recht en nu uit zijn dorp is verbannen. Hij voert rechtszaak na rechtszaak om zijn gelijk te halen maar elke keer vragen zij meer informatie en bewijzen.
Deze man heeft zelfs bewijzen uit de Ottomaanse tijd,luchtfoto;s uit 1949 waaruit blijk dat het land bewerkt werd en geen verlaten land was.
Mappen vol bewijzen maar toch vindt de rechtbank het niet genoeg.
Israël heeft namelijk een wet die stelt dat land (geldt ook voor huizen)wat niet bewerkt/bewoont wordt, aan de staat toebehoort,ook als Israël de toegang tot het land of huis niet toe staat.De man is geboren en op gegroeid op zijn land maar na het ontstaan van de staat Israel werd hij onder het mom van militaire dreiging voor zes weken de toegang ontzegd. De zes weken gelden nog steeds ondanks de vele documenten die hij in zijn bezit heeft. Zijn aanwezigheid staat de bouw van nieuwe Joodse dorpen/steden in de weg en men zal hem waarschijnlijk nooit zijn land terug geven. Als je de hoeveelheid aan documenten ziet dan duizelt het in je hoofd,zoveel werk heeft hij verzet om zijn recht te halen maar tot nu zonder resultaat. In 1913 onder Brits mandaat,heeft zijn grootvader het land aan zijn kinderen verdeeld zoals hij nu het land aan zijn kinderen verdeelden met de intentie het land te behouden. In 1973 heeft hij een aanvraag gedaan om het land te bewerken als landbouwgrond. Israel heeft hem tussen 2006 en 2010 steeds gearresteerd en bij een arrestatie is hij zelfs een vinger kwijt geraakt die gelukkig na een transplantatie weer is aangezet. Hij heeft geprobeerd de politieman aan te klagen voor ernstige mishandeling maar dat werd afgewezen daar men het niet van maatschappelijk belang vond om onderzoek naar de gebeurtenis te doen. Men noemt hem een praatjesmaker en een probleem zoeker en vinden steeds weer nieuwe redenen tot arrestatie. Men heeft 40 aanklachten tegen hem en men heeft hem de kosten voor zijn ontruiming en politie salarissen opgelegd. In de Negev bouwt Israël alles voor de Joodse bevolking met alle bijbehorende voorzieningen en hebben high techn. bedrijven zich daar gevestigd maar voor de Bedoeïenen zijn deze voorzieningen ontoegankelijk.
Deze man staat voor vele bewoners van de Negev maar hij voelt zich gesterkt door een Australische advocaat die hem ook geadviseerd en geïnspireerd heeft. Alle opbrengsten van zijn garage zijn in proceskosten gaan zitten,toch gaat hij door en hoopt ooit nog eens naar het vredespaleis te gaan(of is het het ICC?)
De Bedoeinen op de west Bank hebben het trouwens nog slechter,zij leven onder golfplaten buiten de stad van alles af en uit gesloten.Ik weet dat het leger de huizen van golfplaat ook kapot maakt maar weet niet of zij in de Palestijnse dorpen willen of mogen wonen,is afhankelijk van hun identiteitspapieren.
Goed,gisteren naar Bil'lin geweest om daar de wekelijkse demonstratie bij te wonen.vanuit het dorp liepen wij naar de muur met daar achter een nieuwe weg die settlements met elkaar verbindt en die verboden zijn voor Palestijnen. De kolonisten nemen echt steeds meer plek in beslag en de blik vanaf de muur naar de nieuwe huizen zo dicht bij Bil'lin was zeer naar. Ik ben straks weer thuis maar elke uitbreiding van settlements heeft ernstige gevolgen voor de Palestijnen.
De aanvoerder van het wekelijks 'vreedzaam protest'zit samen met zijn broer gevangen,gevangen wegens het plegen van verzet.
Jongeren begonnen vrijsnel met stenen te gooien met als reactie veel,heel veel traangas. Het maakt niet uit of jongeren stenen gooien,men krijgt altijd traangas als reactie op de demonstratie.
Men vertelde dat er sinds twee weken met andere traangasbommetjes gooit,ze zijn anders van vorm en exploderen sneller met alle gevolgen van dien. Bil'lin is een proeftuin geworden voor het testen van traangas.
Ik heb mij snel uit de voeten gemaakt daar ik niet wist waar al die bommetjes terecht zouden komen en de stank was vreselijk. Na een uur was het voorbij en gingen de meesrte weer naar het dorp toe. Er was een groepje Joodse mensen uit Israel waarvan een man al 5 jaar elke zaterdag aanwezig is.een groepje De kans is groot dat het leger na de demonstratie nachts het dorp in gaat om jongeren te arresteren.
Vandaag naar het World Education forum geweest maar heb geen puf meer om te schrijven,was zelf ook niet echt onder de indruk.
Goed weer even genoeg tekst en morgen naar Jericho voor de dadels,hopelijk tref ik een chauffeur die rustig rijdt en dat het droog is want anders zijn de wegen zo glibberig.
Ben trouwens weer terug gegaan naar Beit Sahour,een plek waar ik mij echt thuis voel en waar de mensen heel vriendekijk zijn.
Hopelijk gaat alles goed met iedereen en lezen jullie met plezier mijn verhalen,
groet Jose
Twee nachten in de Negev(woestijn)
Weer terug in Beit Sahour na een zeer indrukwekkende reis door de woestijn.
Met een gehuurde auto met 4 personen naar de Negev en dit allemaal zonder brokken of ellende.Via een checkpoint naar Jeruzalem waar je in een lange rij moet staan om je paspoort te laten zien en de Palestijnen hun visa en hun hele hand in een apparaat moeten leggen.Dageliks staan er rijen mensen die naar hun werk moeten ,een afspraak hebben in een ziekenhuis of door andere omstandigheden toestemming hebben gekregen om vanuit de WestBank naar Jerualem te gaan.Altijd is het een vernedering en een opgave om te doen.helaas hebben zij geen andere keus. Deze keer kregen mensen ook ruzie en begonnen te mopperen tegen elkaar,gelukkig alles goed afgelopen.De militairen doen altijd zeer ongeinteresseerd en hangen onderuit in hun stoel en zijn vaak aan het bellen,laatst hingen er een jongen en meisje onderuit in hun stoelen en zaten aan elkaar te friemelen,gezellig maar niet bij een checkpoint. ze zouden er helemaal niet moeten zitten maar als ze er dan toch zijn dan is het minst wat zij kunnen doen is de mensen als mens behandelen.
Onderweg veel militairen (en militair materiaal) gezien die of een dagje uit gingen met elkaar of opweg naar hun basis in Beersheba.Ook nu weer hele jonge jongeren die liepen te giebelen en gekke gezichten trokken voor de camera(al dan niet met wapens)In Beersheba aangekomen wat rond gelopen en op zoek gegaan naar een oude binnenstad.Beershea is een uit de grond gestapte stad waar nu veel bedrijven zich hebben gevestigd.Het ziet er allemaal grauw en grijs uit met kantoren en veel winkels.Veel Joden uit Rusland en Ethiopie wonen hier,zo ook de Palestijnse Israeliers.Onze gids een Israelische jonge man had zich in de datum vergist waardoor het programma moest worden aangepast.Hij vertelde dat hij na zijn diensttijd net zoals de andere dienstplichtigen naar India is gegaan en daar met internationale vrijwilligers heeft geholpen bij wat projecten.Daar werd hij door vragen van anderen bewust van de situatie in Israel/Palestina.Hij is zich aan het verdiepen in de geschiedenis van Israel en de bezetting,iets wat zijn leven aardig op zijn kop heeft gezet en nog steeds.Het opgeven van het beeld wat men de bevolking meegeeft vanaf de geboorte werd in twijfel gebracht en hij wil steeds meer weten en lezen maar dat brengt heel wat te weeg.Een aardige jonge man die nu als vrijwilliger werkt bij Bustan http://www.bustan.org/ en de Bedoeien hulpt met het opzetten van projecten en het organiseren van excursies.Wij moesten in de drukke stad onze weg vinden naar Kassir al Sir waar ongeveer 3200 Bedoeinen leven in niet al te beste leefomstandigheden. Er zijn iets van 54 niet erkende dorpen ,waarvan er nu 12 erkend zijn.Erkend betekent nie dat je dan aangesloten wordt op het electiciteitsnet of water hebt maar je huis wordt als je die op de aangewezen plek bouwt niet vernietigd.
Wij werden ontvangen door een zeer aardige bedoein die les geeft op de plaatselijke school en getrouwd is mmet een Palestijnse vrouw,ook lerares, uit Akko.Samen hebben zij twee prachtige meisjes die tijdens de werkdagen van Pa en Ma naar de chreche toegaan.Wij kregen een plek toegewezen in een overdekte plek zonder zijkanten,dus eigenlijk in de openlucht. Er kwam koffie en thee en een eenvoudige maar smakelijke maaltijd. De vrouw vertelde dat zij vanuit Akko(Israel) door de werkeloosheid een baan in de Negev had aangenomen en daar haar man had leren kennen.Het dorp telt rond de 3200 inwoners die over een gebied verspreidt zijn.Sinds kort mag men daar bouwen en zijn er wat voorzieningen voor hen.Voorzieningen zoals scholen en een dokterspost maar geen water of electiciteit.
Men heeft huizen kunnen bouwen,eenvoudig met een stukje land er omheen en men bouwt verder als het geld er is. Men probeert touristen te trekken die willen zien in welke omstandigheden de Bedoeinen leven en met de opbrengst wil men een gemeenschapshuis huis en tuin bouwen op ecologishe basis.De vrouwen willen werk hebben om in hun eigen onderhoud te voorzien en met hen worden er plannen gemaakt.Vrouwen daar hebben nog niet dezelfde rechten als mannen maar er is vooruitgang,zij mogen werken en auto rijden en zo mogelijk doen zij dat ook.Men probeert zoveel mogelijk kinderen onderwijs te laten volgen maar dat lukt nog niet om alle kinderen te bereiken.s'Morgens was het trouwens een leuk gezicht om al die kinderen van alle kanten naar school te zien gaan,mooi gekamt en gekleed met rugzak op ,helicoptersweg naar de bus die hen naar school toebracht.In 1946 waren er 57.000 tot 95.500 Bedoeien van 96 verschillende stammen,in 1953(staat Israel1948) nog maar 11.000, de rest van de Bedoeinen is gevlucht naar de West Bank,Gaza of de Sinai.Het gebied wa de Bedoeien nu nog bezitten is ongeveer tien procent.Israel wil de overgebleven Bedoeien in een gebied onder controle hebben en houden,dit doen zij door de huizen van de Bedoeien waarvan zij hun eigendomsbewijs ontkennen te vernietigen,hun vee te vergiftigen zo ook hun bomen of landbouwgrond.Israel wl zo veel mogelijk mensen op zo weinig mogelik land en dan ook nog omringt door Joodse dorpen om de Judarisering van het gebied zo groot mogelijk te maken.Als je op de heuvel van het dorp Kassir al Sir uitkeek over de heuvels dan zag je overal huizen of wat er voor doorging van dezelfde stam.Men trouwt binnen de stam en leeft zoveel mogelijk met de stam.Natuurlijk zijn er jongeren diehet leven in de woestijn willen inruilen voor het leven in de stad maar ook jongeren die dit land en leven voor niets willen opgeven. savonds na lang gepraat te hebben heerlijk geslapen op de matrassen die zij gelukkig voorons hadden neergelegd en warme dekens tegen de kou.Daar het niet was afgesloten kwamen de honden bij ons opbezoek en deden zich te goed aan alle resten van het avondeten.
snachts werd je wakker door het blaffen van de honden,het langs denderen van goederentreinen,helicopters en hanen die hun hanengedrag ook snachts wilde doen gelden..Al met al wel doet geslapen en wakker geworden door de warmte van de zon. Morgens kregen wij een rondleiding door het dorp waar wij de geiten met hun prachtige lange oren,schapen en een paar dromedarissen zagen,huizen met een voorplaats omheint met gaas of golfplaten,half afgebouwde huizen of gebouwtjes die doorgingen als huis. Geen plek voor mij maar zij willen graag zo leven maar dan met meer voorzieningen en minder tegen werking. Men had generators voor enkele uren elektriciteit per dag. Dit in tegenstelling tot de Israëlische dorpen in de omgeving die veel later zijn gebouwd op grondgebied van de Bedoeïen en voorzien van alle voorzieningen. Vrouwen verzorgen het vee en zien er uit zoals in de boeken,helemaal in het zwart en bedekt tegen de zon en het zand(ook volgens de islamitische voorschriften) In Dimona de stad waar het gezin wat ik beschreef woont,worden de Palestijnen/Bedoeïen niet echt vriendelijk benadert. Als de vrouw met haar kinderen buiten speelt en andere moeders horen dat zij Arabisch spreekt dan halen zij hun kinderen weg,iets wat zij vreselijk vindt want alle kinderen willen spelen ongeacht welke taal een kind op twee jarige leeftijd spreekt.
Ik laat het hier even bij anders overspoel ik jullie met lappen tekst en ga morgen weer verder
Er is nog veel te vertellen maar nu oogjes dicht en snaveltjes toe,tot morgen
groet Jose
Terug naar Beit Sahour
148 liter heerlijke olie uit alle olijven die wij geplukt hebben,goed werk verricht en o zo lenig geworden.
Tijdens het plukken de meest vreselijke verhalen gehoord over een militaire gevangenis voor alle gevangenen,arrestanten op de West Bank. Gevangenen die daar onder erbarmelijke omstandigheden verblijven,gevangenen die door marteling door anderen of door langdurige ondervraging zaken die zij niet hebben gedaan bekennen.
De gevangenis voor Palestijnen in Jeruzalem waar mensen ook niet volgens de mensenrechten worden berecht,ondervraagd en gevangen gehouden. Democratie,nou doe dan maar niet!
Over de oorlog met Libanon waarbij de gevechtsvliegtuigen over dit dorp vlogen en de raketten vanuit Libanon hier in de buurt neerkwamen. Mensen gingen massaal de straat op om te demonstreren tegen de oorlog. De meeste slachtoffers in Israel door deze oorlog,waren Palestijnen. Angstige tijden omdat op de heuvels bij dit dorp een grote militaire basis ligt die doelwit van Hezbollah was.Maar goed,te veel informatie om jullie allemaal te schrijven .
Maar goed,als ik het Nederlandse nieuws volg en zie wat ' onze grote leider' Geert over Israel zegt en schrijft,dan hoop ik niet dat wij het zelfde niveau van rechtspraak krijgen en dat onze democratie niet gelijk wordt aan de van Israel.
Morgen naar de Negev woestijn waar wij de vernietigde dorpen van de Bedoeien gaan bezoeken,zij worden vernietigd om daar een vredespark aan te leggen.Dit park wordt aangelegd door het Joods Nationaal Fonds dat wereldwijd opereert.
Ik zal dus niet kunnen schrijven,groet Jose
Israel
Voor de mensen die het niet begrepen,wij zijn nu in Israel en daar is het toch wel anders.
Vanuit de tuin kijk in naar Libanon.
Op de West Bank weet je dat je leeft onder constante bewaking en bezetting maar in Israel ligt het iets anders. Men heeft een Israelisch paspoort maar niet dezelfde rechten. Men wordt constant geconfronteerd met militairen al dan niet bewapend die de Palestijnen als vijand zien.Moet je voorstellen je zit in een bus als Palestijn en die zit vol met militairen die een weekeindje verlof hebben.Militairen die zeer jong zijn en opgroeien met een enorm vijandsbeeld. Ik heb in de afgelopen week nog niemand gehoord die zei dat hij de Joodse bevolking haat,zij willen met hen samenleven op gelijkwaardige basis. Sakhnin is een Palestijns dorp wat omringt wordt door nederzettingen. Ik zal een link sturen om een idee te geven. Dit dorp heeft sinds kort riolering en de riolering van de nederzettingen komen uit op Palestijns land,gatver. Ook heeft de nederzetting een waterput geslagen en het water gaat naar de nederzetting. Israel bouwt waar men wil en dat is niet aan de Palestijnen als recht gegeven.
http://whatreallyhappened.com/IMAGES/Israel_stealing_palestine.jpg
Hier kun je heel goed zien wat er van Palestina is overgebleven,vrij weinig dus. Hoe kun je een Palestijnse staat,twee staten maken zonder mensen hun huis uit te zetten. Hun gebied af te nemen,want de nederzettingen zullen nooit opgeheven worden en de Palestijnen die in Israel wonen,wonen daar met hele families . Volgens mij zijn er weinig dorpen of steden waar men gemengd woont.
http://www.misgav.org.il/e/49/
Op deze kaart zie je de gemeente misgav waar Sakhnin onder valt. Kijk maar eens hoe alle nederzettingen de Arabische dorpen omsluiten. Je kunt op die site alle gemeentes vinden en bekijken hoe zij omgeven worden door nederzettingen. Deze gemeentes behoorde in zijn geheel niet tot het verdelingsplan van de VN in 1948 maar is ingenomen/gestolen.Tussen Misgav en Sakhnin heeft een heel mijnenveld gelegen waar een van de zwagers zijn benen kwijt is geraakt en mensen dood zijn gegaan. Nog steeds is het niet veilig om daar te lopen omdat je niet weet of alles weg is. Vaak neemt men land in beslag om als militair terrein om er daarna nederzettingen op te bouwen.
Met Trees gesproken over de problemen die men hier heeft. Zij vertelde dat zij met vele anderen de Nakba (15 mei 1948) wat staat voor de vernietiging van vele Palestijnse dorpen,moord op veel Palestijnen,vluchtelingen stromen naar omringende landen en binnen Palestina. Sinds kort mag dit niet meer herdacht worden maar moet men wel vanuit de gehele wereld de holoucast leren en herdenken. In Israel mag de herdenking van de Nakba niet herdacht worden. In 2008 was er een herdenking waar vele gezinnen aan meededen,kinderen in kinderwagens en ga maar zo door. Men stond al klaar bij de bussen en auto's om naar huis te gaan toen de politie optrad tegen de Palestijnen. Mensen zijn neergeslagen,traangas,rubberkogels,paarden en heel veel geweld. Iemand die naar zijn moeder rende omdat zij in haar gezicht werd geschopt werd gearresteerd en geslagen.Iemand die net een verjaardagstaart had gekocht en in zijn auto zat,werd eruit gesleurd en ook geslagen. Drie jonge mannen hebben 8 dagen met hun armen aan cvbuizen vast gezeten.Een van de jongens kreeg zijn verscheurde paspoort in zijn mond gestopt,ondanksdat hij met zijn handen vast zat. http://www.youtube.com/watch?v=Y-P4LI1ceGA
De herdenking was absoluut niet geweldadig op provocerend maar het optreden vanuit Israel was van te voren al besloten. Het is geen sensatieverhaal of verhaal van iemand overdrijft,zij heeft het meegemaakt, haar dochterwerd over straat werd gesleurd terwijl zij in een auto zat om naar huis te gaan.Bont en blauw was zij. De rechter heeft na aandringen het fimpje bekeken en alle gevangenen vrij gelaten,zelfs de zelfde avond nog.
Er zijn veel pesterijen die het leven o zo moeilijk maken,een arbeidsbureau waar mensen moesten stempelen en werk konden zoeken,werd naar een nederzetting verplaatst. Nu moet men met auto of bus naar de nederzetting. Door de aanwezigheid van dit arbeidsbureau had het dorp veel klandizie van mensen die gelijk boodschappen deden,koffie dronken of andersinds. Sinds de verhuizing van het arbeidsbureau zijn vele kleine zaakjes failliet .
Het lijkt allemaal uitzichtloos maar mensen gaan ook door met hun leven. Zij hebben alleen hun geloof in de internationale gemeenschap verloren,iets wat ik mij goed kan voorstellen.
O nog even 9 enorme zakken olijven geplukt en echt als Jane in de bomen gehangen. Ben super lenig nu .
groet Jose
Huis voor gehandicapte kinderen en Sakhnin
Woensdag heb ik jullie nog niet beschreven.
Die dag ben ik naar een opvang voor zwaar gehandicapte kinderen/jongeren geweest .Dit huis zorgt voor ongeveer 25 zwaar gehandicapte( geestelijk en lichamelijk)jongeren die op die plek klaar gestoomd worden om na drie jaar een baan te zoeken. Een lachertje dus. Die jongeren kunnen nooit zonder begeleiding ook maar iets van werk doen en zeker niet in de maatschappij.Ik heb daar het programma mee gelopen en kunnen zien hoe het niveau van deze jongeren was. Van zwaar spastisch tot het syndroom van Down. De jongeren deden daar aan drama,zingen,spelletjes om hun geheugen te trainen en ga maar zodoor. Ook deden zij daar ligt werk,kerstdingetjes in een plastick verpakking,weven,boekjes en kaarten van oud papier maken,van resten olijfbomenhout en papier brandstof maken en een eigen kas onderhouden .Alles maar dan ook alles moest onder begeleiding maar helaas hebben ook zij financiele problemen en weinig personeel. Er waren drie jongeren uit een familie en alle drie zwaar gehandicapt. Door de drama lessen en het optreden van de jongeren probeert men meer begrip voor gehandicapten te krijgen en ouders te laten zien waar hun kinderen toe in staat zijn. Het was echt goed om te zien maar triest om te weten dat de jongeren na drie jaar weg moeten. Men zit verlegen om tips om met de jongeren te doen wat geld kan opleveren,kleine dingen maken die verkocht kunnen worden.Tijdens mijn bezoek werd er in het gebouw een bijscholing gegeven aan werkende in de gehandicapte zorg om de zorg te verbeteren.Moest gelijk aan mijn bijscholingen denken maar ik neem mijn petje af voor de mensen die daar werken met de weinige middelen die zij hebben. Het liefst willen zij een soort sociale werkplaats waar de jongeren beschermd kunnen werken en verblijven. Helaas moet men ook daar bezuinigen(IMF).
Al-Basma Vocational Training Center for persons with disabilities
Olijven plukken bij Ali en Trees.
Trees is een Nederlandse vrouw die met een Palestijnse man is getrouwd en al jaren in Sakhnin woont .Sinds 1993 zijn zij bezig om een vergunning voor hun huis te krijgen en deze week moeten zij weer naar de rechtbank. Het land wat zij hebben is al heel lang van hen maar de gemeentewaar denederzettingen onder vallen hebben de grens verlegd ensinds dien valt het onderdie gemeente.Al jaren voeren zij een gevecht met die gemeente en krijgen zij boete op boete omdat ze daar wonen zonder vergunning terwijl de vergunning niet afgegeven wordt. OokheeftAli meerdere malen gevangen gezeten om het niethebben van een vergunning.Een gebed zonder eind wat veel kostbare tijd en geld kost. Vaak worden Palestijnen in Israelen op de West Bank op van alles gecontroleerd en bekeurd ,bekeurd omdat een kind wat onder huisarrest stond niet naar school gaat,maken van een plekje in de schaduw op iemand zijn eigen land en ga maar zo door.. Veel verhalen gehoord waar je niet vrolijk van wordt en ik mij steeds meer afvraag waar de compassie of de beschaving is gebleven.
Flink kunnen plukken en morgen weer verder,gelukkig was het nu geen 38 graden en scheen de zon niet zo vaak.
Op het nieuws werdhet bezoek van Jimmy Carter genoemd,hij bezocht een wijk in Oost Jeruzalem waarveel huizen op de nominatie staan om door rijke Amerikaanse joden in beslag genomen te worden. De grond zou volgens een rijke JoodseAmerikaan aande Joden toe behoren ondanks de papieren die premier Erdogan heeft overlegd uit deOttomaanse periode. De mensen hebbendeze huizen toegewezen gekregen in 1952 doorde UNWRA en Jordanie.De bewoners waren gevlucht voor de vernietiging van hun dorpen en huizen in o.a Haifa door Israelische troepen. Nu leven de mensen die hun huis al uitgezet zijn in tentenvoor hun huis maar ook die worden vernietigd en de prijs voor de vernietiging moeten zij zelf betalen.De toeloop van demonstranten was enorm maar er is natuurlijk door de aanwezigheid van Carter niets gebeurd. Gisteren beschreef ik het zelfde over een ander deel van Oost Jeruzalem. In Nablus op de West Bank is een school door kolonisten in brand gestoken en volgens de krant hier gaat de bouw van nieuwe nederzetting in een rap tempo. Wie wil er nu geen vrede,wie is er nu de partij die constant alle internationale verdragen schendt en met een voorstel komt dat er alleen vrede kan komen als alle niet Joodse inwoners Israel als Joodse staat erkennen. Het is nu weer niet genoeg dat men Israel als staat erkend. Waarom moeten moslims of christenen die in Israel wonen de Joodse staat met alle bijbehorende wetten en rituelen,erkennen? Waarom kan men niet een staat zijn waar geloof en politiek gescheiden is(buiten de illegale bezetting wat natuurlijk ook een misdaad is)Het leven is hier zeer ingewikkeld en zeker niet makkelijk .Iemand zei,God kan dit nooit voor ogen hebben gehad.
goed ,nu evenal het stof van het plukken van mij afwassen en luieren.
groet Jose